ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ, Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΘΡΗΝΟΣ

Οιστρηδόν

Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.

 

Ένας από τους πιο αγαπημένους χορούς του Έλληνα,

ο ζεϊμπέκικος είναι αρχαϊκός χορός της Θράκης που το μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και μετά τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922.

 

Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.

Ετυμολογείται από την λέξη “ζει”=Ζευς και την φρυγική λέξη” βέκκος”που σημαίνει ψωμί και με το πέρασμα του χρόνου από την Μακεδονική – θρακική αυτή λέξη έγινε “μπέκος”.
Ο ζεϊμπέκικος ήταν χορός των ζεϊμπέκηδων (σώμα ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού).

Χορός δύσκολος, (αρκεί ελάχιστος χώρος για να το χορέψεις)  χωρίς βήματα.
Ιεροτελεστία με εσωτερική ένταση ,νόημα και αυτοσυγκέντρωση,
που ο χορευτής οφείλει να το ξέρει και να σέβεται.

Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο…

View original post 395 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s