ΛΥΚΟΣΤΡΑΤΟ

ΣΧΕΔΊΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΈΚΥΙΑ

Eδώ να σταθώ σ αυτή τη βίγλα

Να με ζωογονήσει ο αέρας της λακκιάς που βγάζει στη Λάκα

με αέρα πράσινο σε ιώδεις όχθες και σε κίτρινο φως

Να γαλοτύρι να τσίπουρο κατάμεσα Αλωνάρη

άντικρυς κερασιά μ αστραφτερό καρπό κατακόκκινη χαλασιά

Νταλαμεσήμερο γυάλιζε ουρανό το ρακοπότηρο

ηλεκτροφωνές “με τα γυαλιά γυαλίζονταν

κι είχαν ξυράφια μαλαματένια ν οι κλέφτες”

Κουνά τα ζάρια κι η ζαριά προπέφτει ένα μέλλον

που βγάζει στο παρόν μα δεν αφανίζει

Βοσκός παρά τη βαρυτική εξίσωση και τον ελκυσμό

τυλιγμένος την προβιά του ανάμεσα

κέντρο-κέντρο του κοπαδιού βόσκει αέρα και φως

Λάμπει η προβιά στον ήλιο αστράφτει τράγου

στιλπνό τρίχωμα στίλβει γερακίσιος οσφραίνεται το μεσημέρι

Στη μέση του κοπαδιού στην άκρη του κοπαδιού

λάμνει με τη χρυσή του γκλίτσα το κύμα των πρόβατων

ορεσίβιος ζωτικός αγέρωχος στην οδύσσεια των καιρών

διάπειρος από μνήμες που ανεμίζουν στο μπρούτζο των ρυτίδων

Το απαντέχει για τελευταίος ζωτικός τέρμων ηπειρωτικός

Πίσω…

View original post 213 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s