ΧΙΟΝΙ ΘΕΩΝ

ΣΧΕΔΊΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΈΚΥΙΑ

Τις καμπάνες του τέλους δεν ακούμε

Aγνόησε τα στολίδια του στενού μνήματος
Καθόλου δεν κοίταξε τα εφήμερα λουλούδια
Της ομορφιάς δεν τίμησε τον κήπο
Της υψηλοκορμης προτίμησε τη συντροφιά
Που ράβει μόνη το φόρεμα της
Μονάχη φτιάχνει ελιξίρια παρηγοριάς
Αναλαμβάνει εκείνη τους εκλεκτούς της
Να οδηγήσει στη θαρραλέα ανάληψη πόνων και κινδύνων
Τη γενναία αντιμετώπιση της απελπισίας.
Με άτρομο χέρι και βλέμμα ατενίζει άπειρο και μηδέν
Με άπειρη εγκαρτέρηση κι επιμονή
Διεξέρχεται κατά μέτωπο τα αινίγματα
Τη μάχη αναλαμβάνει της απορίας, της αγωνίας, της ατοπίας.
Θερμαίνει το ερώτημα επιχειρεί λαβες.

Το αίνιγμα λύνουμε εκείνο δένεται πιο σφιχτά
Πεπρωμένο μας και μοίρα, γράφουμε και γράφουμε
Στις ανοιχτές κλεισουρες
Πόρτες ανοίγουμε πάνω σε πόρτες
Το θάνατο δεν περνά κανείς
Ο άνθρωπος μια αμυχή στού ατέρμονου την πορεία
Όμως μέσα σ ένα μοναδικό αξίωμα
Να μπορεί ν αντιτάσσει στης μοίρας το αίνιγμα
Το αινιγματικό του μέτωπο
Τα διασταλμένα μάτια στη ζήτηση του απείρου

View original post 29 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s