το δέντρο

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

Lucia Radochonska

την αυγή κοιτώ το δέντρο από χαμηλά/

μια καμπύλη δύναμη

που μαχαίρωσε τη χθεσινή σελήνη

ανεβαίνοντας/

βάζω την πλάτη μου στον κορμό

κι αφουγκράζομαι/

καθεμιά περίφραξη των ετών/

πως εκτείνεται στο ρυθμό της/

και τον σηματοδοτεί/

και τον εννοιοδοτεί/

και εδώ

καθαγιάζοντας

που σπρώχνει το σπίτι αποβραδίς/

συθέμελα

στη σκάλα, με τη νοτιά,

δόντια που βγάζει και επαίρεται/

και λέει η μάχη μου

είναι μετρική/

και εμβαδού/

και απόστασης/

μα η ψυχή μου

είναι των νεκρών σου, η πυκνή ανάσα/

που την αραιώνεις

μες στο χρόνο

αυτάρεσκα/

για λόγους επιβίωσης/

αχάριστε.

photo:Lucia Radonchonska – untitled 1973

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s