Ποιήματα για την Εισβολή

Λωτοφάγοι

Μια από τις εμβληματικότερες φωτογραφίες της εισβολής, που ενέπνευσε, μεταξύ άλλων, τον Κυριάκο Χαραλαμπίδη (βλ. παρακάτω το ποίημα “Παιδί με μια φωτογραφία”)

Ο λόγιος είναι σαν τον γύπα και το σκουλήκι: τρέφεται με τα πτώματα των ποιητών. Ο ποιητικός λόγος, αντίθετα, είναι, πρέπει να είναι, αυτόφωτο σώμα. Στο σημερινό κείμενο λοιπόν δεν θα σχολιάσω· θα παραθέσω μόνο μερικά, ελάχιστα κείμενα, τα κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, ποιήματα για την τουρκική εισβολή. Κάποια από αυτά είναι πολυμελετημένα, πολυανθολογημένα, ακόμη και μελοποιημένα, κάποια άλλα είναι ίσως λιγότερο γνωστά. Είναι αυτονόητο ότι η επιλογή είναι προσωπική και ότι παραλείπονται δεκάδες ισάξια ή και ανώτερα ποιήματα. Ελπίζω τουλάχιστον να δίδεται μια εικόνα.

Στον ποιητικό λόγο περί εισβολής ξεχωρίζουν τέσσερις κυρίως μεγάλες θεματικές κατηγορίες:

(α) οι θρήνοι για τις (προσωρινά;) χαμένες πατρίδες·

(β) οι ελεγείες για τους νεκρούς και ειδικά για τους αγνοουμένους:στις δύο αυτές πρώτες κατηγορίες η έμφαση είναι στον ανθρώπινο πόνο…

View original post 3,066 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s