Χαρὰ Μπουργάνη: Ἡ τελευταία μέρα

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

Mpourgani,Chara-ITeleytaiaMera-Eikona-03

Χα­ρὰ Μπουρ­γά­νη

Ἡ τε­λευ­ταί­α μέ­ρα

H-Itta-SomataΤΑΝ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ «αὐ­τι­στι­κοῦ» ἔ­ρω­τα. Ὅ­λα ἔ­γι­ναν μη­χα­νι­κὰ μὲ σκο­πὸ ὁ κα­θέ­νας νὰ ἱ­κα­νο­ποι­η­θεῖ σὰν μο­νά­δα, δὲν ἑ­νώ­θη­καν ψυ­χι­κά, ὅ­πως συμ­βαί­νει σὲ ἕ­να κα­νο­νι­κὸ ζευ­γά­ρι. Τε­λεί­ω­σαν σὲ ἄλ­λους χρό­νους καὶ ἔ­κα­ναν ντοὺς χω­ρι­στά. Στὸ τέ­λος κοι­μή­θη­καν ἀγ­κα­λιά. Αὐ­τὴ ἦ­ταν ἴ­σως καὶ ἡ μό­νη πραγ­μα­τι­κὴ ἀ­νάγ­κη τους.

       Ἦ­ταν ἡ τε­λευ­ταί­α του μέ­ρα. Προ­η­γου­μέ­νως εἶ­χε πά­ει βόλ­τα μὲ τὸν μι­κρό, πῆ­ραν τά­πας γιὰ τὸ δρό­μο, ἔ­τρε­ξαν στὸ πάρ­κο Μα­ρί­α Λου­ί­ζα, εἶ­δαν τὸ ἀρ­χαι­ο­λο­γι­κὸ μου­σεῖ­ο τῆς Σε­βί­λης καὶ ἔ­φα­γαν πα­γω­τό. Καὶ με­τὰ γύ­ρι­σαν στὸ σπί­τι τῆς πρώ­ην του, τῆς Γκλό­ρια. Ὁ Πέ­δρο ἕ­σφι­ξε στὴν ἀγ­κα­λιὰ του τὸν Ἀν­χε­λί­το καὶ τὸν ἀ­πο­χαι­ρέ­τη­σε μὲ ἕ­να ζε­στὸ φι­λί. Στε­νο­χω­ρι­ό­ταν κά­θε φο­ρὰ ποὺ τὸν ἀ­πο­χω­ρι­ζό­ταν. Πῶς νὰ ἐ­ξη­γή­σει σὲ ἕ­να παι­δὶ τεσ­σά­ρων ἐ­τῶν ὅ­τι ἡ ζω­ὴ εἶ­ναι πο­λύ­πλο­κη, ὅ­ταν χω­ρί­ζεις μὲ τὴν μα­μά; Οἱ ὑ­πο­χρε­ώ­σεις κα­τα­κερ­μα­τί­ζον­ται καὶ ἐ­σὺ γί­νε­σαι λά­στι­χο γιὰ νὰ εἶ­σαι ἐν­τά­ξει μὲ ὅ­λους: τὸν Ἀν­χε­λί­το ποὺ…

View original post 670 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s