Κοκκινολαίμης vs. σπουργιτιών

Λάσπη στ' αστέρια

k1

Το πολύ χιόνι που ήρθε τις προηγούμενες μέρες και το οποίο κάλυψε καθολικά όλο το νόμο Ιωαννίνων, έφερε σε αδιέξοδο τα πουλιά καθώς διαπίστωσαν ότι όπου καθόντουσαν και όπου έτρωγαν ήταν καλυμμένα από ένα πολύ παχύ στρώμα χιονιού. Άφησα λίγα κομμάτια ψωμιού στο μπαλκόνι και σύντομα κατέφθασε πλήθος πουλιών για να τσιμπολογήσει. Οι κυριότεροι πελάτες μου, τους οποίους και παρακολούθησα πιο ενδελεχώς, ήταν μια μεγάλη συμμορία σπουργιτιών και ένας μοναχικός κοκκινολαίμης. Η συνύπαρξη τους στο φαγητό ήταν μάλλον δύσκολη για τον κοκκινολαίμη, ο οποίος τσίμπαγε κάτι βιαστικά και την έκανε ή μάλλον τον έδιωχναν τα σπουργίτια, τα οποία εφορμούσαν ως ομάδα με οργανωμένες και συντεταγμένες κινήσεις. Τις μόνες φορές που απολάμβανε το φαΐ ο κοκκινολαίμης ήταν όσες φορές η συμμορία την έκανε, ενοχλημένα από κάποια κίνηση δικιά μου, και έτσι είχε όλο το τραπέζι δικό του αλλά μόνο μέχρι να επιστρέψουν τα σπουργίτια, τα οποία σε λίγα λεπτά εμφανιζόταν ξανά…

View original post 86 more words

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s