Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ, του ΝΙΚΟΥ ΒΑΡΑΛΗ

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Ήταν ωραία παρέλαση. Μπροστά πηγαίνανε οι ζωντανοί κρεμασμένοι στους νεκρούς τους. Τους έσερναν αδαπάνητα στα αμαξίδια ως βρέφη του άλλου ουρανού του μακρινού του ξαφνιασμένου. Ύστερα είδα τους νεκρούς. Ήταν ωραία παιδιά με τα μικρά μουστάκια τους και τα χέρια τους γεμάτα φάτνες του καινούργιου κόσμου που δεν ξημέρωσε ποτέ. Τους είδα να έρχονται μαζί με τα αμπριά τους, τις χλαίνες τους τις φαγωμένες από τη λήθη και κείνες τις μακριές τις κάλτσες τις απέλπιδες φτιαγμένες από μητέρες κι αγαπημένες που τις έφαγε κι αυτές το μαύρο το σκυλί της ιστορίας, χαθήκανε. Ύστερα έρχονταν κομμένα χέρια, πόδια, κορμιά αταυτοποίητα , μυαλά και έντερα όλα εντοιχισμένα στην πληγή του χρόνου αυτό που λέμε εμείς οι πανηγυριστές ως ιστορία. Ακολουθούσουν ωραιότατοι στοιχισμένοι όλοι οι βασανισμένοι στην Κίτρινη Αποθήκη και στην Αλεξάνδρας. Χειροκροτήσαμε ακόμα μια φορά νύχια βγαλμένα, πλάτες γδαρμένες μάτια βγαλμένα επιμελώς , μυαλά κολλημένα στους τείχους, ωραιότατα. Και πίσω έρχονταν οι γυναίκες. Αυτές, της Πίνδου, του αντάρτικού, μανάδες, γυναίκες αρραβωνιαστικιές .. είχαν τον έρωτα ακόμα μες στα φρύδια και την έγνοια κολλημένη στο μέτωπο ως σκέπη αόρατη της Θεοτόκου που προπορεύεται κρατώντας στα χέρια το πεθαμένο κορμί του γιου της ώστε να βρίσκεται πάντα μπροστά από τα σφάγια των ανθρώπων. Κοντά στο τέλος ήταν οι νεκροί του εμφυλίου. Αδέλφια με καρφωμένο ακόμα τα μαχαίρια στην κοιλιά και το στόμα πικραμένο μέχρι τον κάτω κόσμου. Ήταν όλοι εκεί και ξαφνιαστήκαμε «τόσοι πολλοί;» Και την πορεία έκλεισαν οι προδότες. Ω, τους είδα όλους εκεί με τα κεφάλια τους κατεβασμένα και τα χέρια τους απλωμένα λίγη συγχώρεση για ένα βλέμμα μόνο σπλαχνικό που ποτέ δεν γνώρισαν, ήταν όλοι εκεί μέχρι τον Κάιν αναγνώρισα να κρύβεται στη θημωνιά του χρόνου. Ήταν ωραία παρέλαση. Μετά πήγαμε γραμμή για τσιπουράδικο και είδαμε τις πεθαμένες λέξεις «ελευθερία» “δικαιοσύνη”, «ισότητα» «αλήθεια» να σερβίρονται μπροστά μας ως συμμετρικοί μεζέδες. Το βράδυ κυλήσαμε σε έναν ύπνο βαρύ γεμάτο πέτρες.
N.B.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s