ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

 

Και καθίσανε στον μαύρο δέντρο
ο Κώστας ο άθεος φονιάς
κι ο Χρήστος ο μικρός ο διάκος,
και πάνω τους ήλθαν πουλιά μεσημεριού
άγριοι τόποι της ψυχής, κι αντάρα
Και μίλησε ο Κώστας ο άθεος φονιάς και είπε
«μαύρο κιλίμι είμαστε Χρηστάκι
μας τρώει ο χρόνος , φεύγω
κι έχω αφήσει πίσω μου έναν θάνατο
και μες στο θάνατο περίλυπη η ψυχή μου Χρήστο»
Κι ο Χρήστος ο διάκος ο μικρός
πήρε να προσεύχεται στο μεγάλο πλατάνι του καλοκαιριού
τη φοβερά προστασία των στιγμών.
Κι ήρθε φθινόπωρο ήρθε χειμώνας
κι ακόμα εκεί μιλάνε κλαίγοντας
στο μαύρο δέντρο επάνω
ο Κώστας ο άθεος φονιάς
κι ο Χρήστος ο μικρός ο διάκος
Και η Μαρία η σκέπουσα μοιράζει
έναν μικρότατο ουρανό
αντίδωρο του γαλανού, του άδειου.


NΙΚΟΣ ΒΑΡΑΛΗΣ 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s