Τί ήταν τώρα;

Life within death

 

Τί ήταν τώρα να το ζούμε όλο αυτό;

Γιατί άραγε τόσοι εφιάλτες μαζεμένοι,

μες στων ονείρων μας την ομορφιά;

Λες και έπεσε στο κεφάλι μας ο ουρανός,

γεμάτος πίκρα, εκδίκηση, φωτιά

γεμάτος αδικοχαμένα κορμιά

ξεπηδούν παντού από κάθε της γης γωνιά,

μ’ όλα τα χρώματα με χέρια ενωμένα

προς τον ουρανό δέηση στέλνουν σαν ρομφαία ζωντανή,

τί ήταν τώρα κι αυτό;

Σκοτεινές δυνάμεις πνέουν τα λοίσθια ή ζωντανεύουν

άραγε ανάμεσα απ’τα μπράτσα μας

που δεν ενώνονται πια, αλλά ξεμακραίνουν

το ένα απ’ τ’ άλλο σε απόσταση ασφαλείας, σου λέει

Τί ήταν τώρα τα παιδιά μας να φεύγουν μακριά

σαν να φοβούνται την αγκαλιά μας, σαν θεριό

μες στης αγάπης τα φιλιά, δηλητήριο να υπάρχει λες;

Κι όμως ξυπνάμε, κοιμόμαστε, τρώμε, ονειρευόμαστε ακόμα,

μέσα απ’ τα κύματα την βλέπεις την ζωή που θα ξανάρθει μέρα με τη μέρα.

Τί ήταν τώρα κι αυτό; Από πού νά ‘ρθε και

φώλιασε στις ζωές μας, στα σπιτικά μας

και κατατρώει τα λογικά μας, χωρίς τίποτα να μας ρωτά;

Τί ήταν τώρα; Κι αν ήταν αύριο; Θα άλλαζε κάτι άραγε;

Το χτες, το σήμερα, το αύριο είναι γεμάτα από αυτά,

τα σπέρνουν ανάμεσά μας οι εχθροί του Ανθρώπου,

οι φίλοι του σκοταδιού ξωπίσω μας συνέχεια,

απ’ αρχαιοτάτων χρόνων, τα ξανασπέρνουν τα ζιζάνια

ανάμεσά μας, να μας χωρίζουν,

μειώνουν, σβήνουν, αλλά εμείς όρθιοι στις επάλξεις,

να αναρωτιέμαστε πάντα ανά τους αιώνες,

με άλλη γλώσσα, ρούχα, κουλτούρα, ήθη, έθιμα,

πάντα,

ν’ αναρωτιόμαστε πάντα, χωρίς απάντηση,

ποτέ και από καμία γενιά μάλλον, αλλά όχι σίγουρα,

πάντα υπάρχει η ελπίδα της απάντησης βέβαια,

τί ήταν τώρα να μας βρει κι αυτό μες στα άλλα;

Μήπως είναι οι βάρβαροι του Καβάφη

που πάντα θα μας κυνηγούν;

Μήπως μας βρήκαν για άλλη μία φορά να αναρωτιόμαστε

για αυτό το ίδιο που μας βρήκε;

Γι’ αυτό το ίδιο κι απαράλλαχτο,

με τις τόσες ίδιες και διαφορετικές του μορφές,

και με άλλο όνομα σε κάθε εποχή;

Όπως και νάχει, μας βρήκε όπου κι αν είμαστε!

Εκεί που πάμε δεν θα μας έβρει άλλο κακό,

την ψυχή μας δεν μπορεί να πειράξει,

το νου μας εκεί που πάμε δεν μπορεί να το ταράξει.

Άστο να υπάρχει, αρκεί να υπάρχουμε ο ένας για τον άλλον.

 

One thought on “Τί ήταν τώρα;

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: