Alpha v’s theta snail

davidwdon

hypnosis by snail
not the most common technique
enchantingly slow

~~~

Brain Oscillations, Hypnosis, and Hypnotizability
Mark P. Jensen, Tomonori Adachi, and Shahin Hakimian

A longish post that explores the confluence of theta and gamma brainwaves under hypnosis and a possible link between suggestibility and an ability to harness declarative memory sites in the brain. (My, interpretation, not their words).

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4361031/#:~:text=Hypnosis%20has%20been%20most%20closely,memory%20and%20emotional%20limbic%20circuits.

View original post

Di Batas Hujan

kampungmanisku

ini gerimis
yang berbeda
ada tipis di sini tebal di sana 
memeluk keramaian menyibak siang 
gegas mencari perlindungan juga 
peruntungan 

menguap begitu saja 
bekas panas di jalanan aspal 
terhisap deretan hujan 
dijejaki bersama sepatu-sepatu anak sekolah 
roda-roda kendaraan melindas 

kadang 
terjebak kubangan kecoklatan 
tentu campur lumpur 
sesiapa yang tanpa rasa memecikkan ke muka, 
membasah orang yang lewat 
entah bisakah mengeluarkan umpatan 
doa-doa ketidakbaikan 
spontan menyembur 
terbawa rasa 
yang tiba-tiba menggelegak   

kampungmanis, 28 nop 2022

View original post

Be Happy, Stay Healthy ☺️❤️

𝗦𝗺𝗶𝗹𝗲, 𝗜𝘁𝘀 𝗙𝗿𝗲𝗲 𝗧𝗵𝗲𝗿𝗮𝗽𝘆

Being happy doesn’t just make us feel better, it improves our health.

It helps us eat healthier, be more active and sleep better.”

Because happiness leads to healthier behaviors, it helps stave off high blood pressure and excess body fat, resulting in lower risk of stroke and cardiovascular disease.

So , Be Happy , Stay Healthy ☺️

Thank you so much Everyone For Your Support ☺️

Don’t Forget To Like and share my post 🙂❤️❤️

View original post

Ο ανήφορος του Νίκου Καζαντζάκη

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Στις 26 Οκτωβρίου, ακριβώς 65 χρόνια μετά τον θάνατό του, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διόπτρα (που επανεκδίδουν το σύνολο του έργου του) το μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη “Ο ανήφορος”.

Όποια γνώμη κι αν έχει κανείς για τον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα, η έκδοση αυτή ασφαλώς αποτελεί σημαντικό εκδοτικό και φιλολογικό γεγονός.

Το μυθιστόρημα το έγραψε ο Καζαντζάκης το 1946, όταν έφυγε από την Ελλάδα για την Αγγλία, στον πρώτο σταθμό μιας αυτοεξορίας που έμελλε να κρατήσει ίσαμε τον θάνατό του, το 1957. Ένα κομμάτι (“Ο θάνατος του παππού”) το δημοσίευσε στη Νέα Εστία, τον Μάρτιο του 1947 (τχ 473) με αφιέρωση στην Τέα Ανεμογιάννη και με την υποσημείωση: Ένα κεφάλαιο από το τελευταίο βιβλίο που γράφτηκε στο Cambridje [sic], αλλά το υπόλοιπο έργο το άφησε ανέκδοτο.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιες σελίδες του τις χρησιμοποίησε στον Καπετάν Μιχάλη. Στο απόσπασμα που θα διαβάσετε πιο κάτω, ίσως θυμηθείτε τη σκηνή με…

View original post 4,525 more words

Πατερικά μεζεδάκια

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Που βέβαια τα λέω έτσι επειδή τις προηγούμενες μέρες, πράγμα ασυνήθιστο, κυριάρχησε στη συζήτηση που έγινε στα σόσιαλ ένα θέμα, ας πούμε, γραμματικής. Το θέμα αυτό ήρθε στην επικαιρότητα όχι για καλό, με αφορμή τις καταγγελίες για την κιβωτό του κόσμου και τη διαχείριση του πάτερ Αντώνιου, οπότε βγήκαν στα κεραμίδια οι λαθοθήρες να μας πουν ότι είναι λάθος να αφήνουμε άκλιτο το “πάτερ” και πρέπει να λέμε “ο πατήρ Αντώνιος”. Δεν θα ορίσουν τη γλώσσα οι ανελλήνιστοι, απεφάνθη σε τουίτ ο Θάνος Τζήμερος.

Τα έχουμε βεβαίως γράψει εδώ και πολλά χρόνια στο ιστολόγιο, ότι το προτακτικό “πάτερ” ακολουθούμενο από όνομα ιερωμένου δεν είναι λάθος, αντίθετα είναι αυτό που συνιστά η γραμματική του Τριανταφυλλίδη: ο πάτερ Αντώνιος, του πάτερ Ευφρονίου, τον πάτερ Νικόδημο. Για να ξέρετε, λοιπόν, ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης που λέει στη Γραμματική του ότι το “πάτερ” είναι άκλιτο προτακτικό είναι ανελλήνιστος, το ίδιο και ο Παπαδιαμάντης ή…

View original post 1,456 more words

Χρόνια σου πολλά, Κατερίνα!

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Ταξίδευα χτες και δεν είχα καιρό για άρθρο, οπότε εκμεταλλεύομαι το ημερολόγιο για μιαν επανάληψη. Τι εννοώ; Σήμερα είναι της Αγίας Αικατερίνης, γιορτάζουν λοιπόν οι Κατερίνες, οπότε βρίσκω ευκαιρία για να κάνω ένα δώρο, ένα άρθρο δηλαδή αφιερωμένο στο όνομά τους, που έχει και ιδιαίτερο γλωσσικό ενδιαφέρον. Βέβαια, πρόκειται για άρθρο που έχει ήδη δημοσιευτεί, δυο φορές μάλιστα, την τελευταία πριν από 5 χρόνια, αλλά με κάποιες αλλαγές, ανάμεσα στ’ άλλα ενσωματώνοντας πράγματα που είχατε πει στα σχόλια του προηγούμενου άρθρου (τα σχόλια που, πρέπει να πω, μελαγχόλησα διαβάζοντάς τα καθώς πολλά προέρχονταν από φίλους που έχουν αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο).

Η Κατερίνα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα γυναικεία ονόματα. Από μια σχετική μελέτη για τα ελληνικά ονόματα, προκύπτει ότι η Κατερίνα είναι το τρίτο συχνότερο γυναικείο όνομα. Φυσικά, το πρώτο συχνότερο όνομα είναι η Μαρία, τουλάχιστον προς το παρόν, γιατί αν κρίνω από τις συμμαθήτριες των παιδιών…

View original post 1,526 more words

How to Get Out of Trauma

𝗦𝗺𝗶𝗹𝗲, 𝗜𝘁𝘀 𝗙𝗿𝗲𝗲 𝗧𝗵𝗲𝗿𝗮𝗽𝘆

Most early Neuroimaging studies of traumatized people were like those we’ve seen in chapter 3;they focused on how subjects reacted to specific remainders of the trauma.

..
Then in 2004, my colleague Ruth lanius, who scanned Stan and Ute Lawrence brain’s, posted a new question, what Happens in the brains of trauma survivors when they are not thinking about past?
..

Her studies on idling brain, the ‘DNS‘ opened up a whole new chapter in understanding how trauma affects self_awareness, specially Sensory self_awareness.
..

View original post

Alice Miller – Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας

Η ζωή του καθενός είναι γεμάτη από ψευδαισθήσεις, ίσως επειδή η αλήθεια συχνά μας φαίνεται αβάσταχτη.

Κι όμως, η αλήθεια είναι τόσο αναγκαία, που η άγνοιά της έχει υψηλό κόστος, το οποίο μπορεί να εμφανιστεί με την μορφή σοβαρών ασθενειών. Χρειάζεται λοιπόν να προσπαθήσουμε, ακολουθώντας μια μακροχρόνια διαδικασία, να ανακαλύψουμε τη δική μας προσωπική αλήθεια, μια αλήθεια που μπορεί να μας προκαλέσει πόνο πριν μας προσφέρει μια νέα αίσθηση ελευθερίας. Αν, αντίθετα, επιλέξουμε να αρκεστούμε σε μια διανοητική γνώση, θα παραμείνουμε στη σφαίρα των ψευδαισθήσεων και της εξαπάτησης του εαυτού μας.

Δεν μπορούμε να σβήσουμε τις ζημιές που έγιναν μέσα μας κατά την παιδική μας ηλικία, αφού δεν μπορούμε να αλλάξουμε ούτε στο παραμικρό το παρελθόν μας. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε και να αναδιοργανώσουμε τον εαυτό μας και έτσι να ξανακερδίσουμε τη χαμένη μας ενότητα, αν αποφασίσουμε να κοιτάξουμε από πολύ κοντά και να συνειδητοποιήσουμε τη γνώση που έχουμε αποθηκεύσει στο σώμα μας για αυτά που έγιναν στο παρελθόν.

Αυτός ο δρόμος σίγουρα δεν είναι εύκολος, σε πολλές περιπτώσεις όμως είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε επιτέλους να αφήσουμε πίσω μας την αόρατη και απάνθρωπη φυλακή της παιδικής μας ηλικίας.

Μόνο έτσι μπορούμε να μετατρέψουμε τον εαυτό μας από το ανίδεο θύμα που ήταν στο παρελθόν σε υπεύθυνο άτομο, που γνωρίζει τη δική του ιστορία και μπορεί να ζήσει μαζί της.

Οι περισσότεροι άνθρωποι όμως κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Δεν θέλουν να γνωρίζουν τίποτα από την προσωπική τους ιστορία και έτσι δεν συνειδητοποιούν ότι, στην ουσία, η ιστορία τους τους καθορίζει συνεχώς στο παρόν. Συνεχίζουν να ζουν μέσα στην απωθημένη και ανεπίλυτη κατάσταση που παγιώθηκε στην παιδική τους ηλικία. Δεν συνειδητοποιούν ότι φοβούνται και αποφεύγουν κινδύνους οι οποίοι, παρ’ όλο που κάποτε ήταν πραγματικοί, εδώ και πολύ καιρό έχουν πάψει να είναι. Καθοδηγούνται από ασυνείδητες αναμνήσεις και απωθημένα συναισθήματα και ανάγκες, τα οποία, όσο παραμένουν ασυνείδητα και αξεδιάλυτα, συχνά καθορίζουν, με σχεδόν διαστροφικό τρόπο, καθετί που κάνουν ή δεν κάνουν.

Απόσπασμα από το βιβλίο

https://www.psychology.gr/vivlia-psychologias/4249-vivlia-gia-kakopoihsh-kai-paidika-traumata-allice-miller.html

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑